Autor: qn-vyNUVEea

 Wektor jest to wielkość posiadająca, kierunek, zwrot i wartość – tyle w definicji, ale czy w takiej definicji da się zawrzeć naszego Wektora? Co do wielkości, to jaki jest każdy widzi, zwrot potrafi czasem zrobić na tyle nagły, że nie każdy jeździec za nim nadąży, z kierunkami różnie bywa, choć na ogół obiera jednak ten zgodny z wolą jeźdźca, a wartość? Myślę, że ludzie, którzy już na nim trochę jeździli potrafią tą wartość docenić, więc im oddajmy głos!

Pewna jestem, że zapamiętam go do końca życia, choć nasza współpraca była krótka – Justyna Lu

Wektor jest wyjątkowy, więc brak mi rymów żeby go nimi określić!
Wektor to jeden z dwóch moich ulubionych koni w Tabunie. W boksie jest ciekawski, spokojny, grzeczny. Na jazdach jest aniołkiem, ale po dłuższej przerwie potrafi zapomnieć, na przykład jak się skacze. Po wakacjach sobie właśnie zapomniał i nie chciał skakać, dopiero po jakimś czasie się ogarnął, w dodatku pod osobą, która dobrze znał. Lubi pieszczoty, ale bez przesady. Jeśli ma ich nadmiar zaczyna się troszkę wkurzać (mówię o Kurozwękach, gdzie był bez przerwy wystawiony na głaskanie itd). Ogólnie to jest konik bardzo miły i przyjacielski. Uwielbiam na nim jeździć i z nim współpracować. – Jadzia Sk

Wektor – galeria

Karino jest z nami stosunkowo krótko, ale szybko zjednuje sobie przychyle mu osoby, oddajmy im głos:

Początki współpracy z Karinem nie należały do najłatwiejszych. Jest bardzo ciekawskim i sympatycznym kucykiem, ale nie widział sensu w bieganiu na około na lonży czy po ujeżdżalni. Z czasem okazywało się, że jest bardzo pojentnym rumakiem i czerpie przyjemność z przebywania z człowiekiem. Jak na swoje niewielkie rozmiary ma bardzo szybkie tempo, czym może zaskakiwać. Wiele razy pokazał, że jeździec ręką nic nie zdziała. Dosiad to na nim podstawa, jeśli go użyjemy to współpraca się ułoży. W innym przypadku będziemy mieli żyrafę, która coraz szybciej biegnie. Przed nim wiele nauki, ale myślę, że będzie miał wielu fanów. W zasadzie już ich ma – Justyna Lu

Musi być i wierszyk:

KARINO
Choć mały ciałem, to duchem wielki
Z pastwiska przyszedł niezrównany,
Swą przyjaźnią i odwagą
Wynagradza trudny wszelkie
Przez pola pędzi co niemiara,
Swym umysłem wyprzedza każdego Cezara
Ambicji nie zatrzyma nawet twarda sztuka,
Gdy się zaweźmie swoje zdobędzie
Jedyne co może rumaka pokonać,
Wielki korzeń to straszna trwoga
Wnet lwie serce całe zlęknione,
Stertą gruzu przestraszone

Ania Mat

I jeszcze jeden:

Karino
Jest to kuc zwykły jakich wiele.
Lecz identycznych jak on jest niewiele.
Maść ma niebywale rzadką:
Grzbiet ciemny, głowę jasną.
W siodle ponoć jest wspaniały. Biegnie szybko, łaknie chwały.
Krótkie nóżki jednak ma,
Lecz na długich biegach jak nikt się zna.
Zjeść lubi sobie dobrze,
Od ludzi chleba pożebrze.
Nasz konik zawsze głodny,
Jest bardzo wygodny.
Lubi pieszczoty i choć robi głupoty jest wyjątkowy!!!

Hania M i Jadzia S

Karino – galeria

Przybyła do nas w czwartek, 9 stycznia 2020 roku, czyli całkiem niedawno i na razie niewiele na jej temat możemy powiedzieć, ale mamy za to wielkie nadzieje z nią związane!

Iskrę świetnie charakteryzuje jej imię. Bardzo mądry i ciekawski konik. Bardzo temperamentny, ale nie szalony. Przed nami jeszcze dużo pracy, ale myślę, że będzie ulubienicą wielu. Trochę musi się jeszcze uspokoić i zwolnić.  – Majka Bo

Dane mi było dwa razy wsiąść, ale konik bardzo mądry i pracowity. To prawda, że trochę jeszcze przed nią, ale zapewne będzie tylko lepiej – Oliwia Fu

Na razie jak widać skromnie, nawet wierszyka nie ma, ale na pewno wkrótce się to zmieni.

Iskra – galeria

Gracja od zawsze była dużym wyzwaniem i praca z nią sprawiała mi głównie przyjemność. Fajnie mieć satysfakcję, że przyczyniło się do jej rozwoju. Dla nastolatki praca z nią nie była łatwa, choć oczywiście z dobrym trenerem szło to wszystko w jak najlepszym kierunku. Nie ukrywajmy jednak, że Gracusia, bo tak ją nazywałam, była stanowcza i nie łatwo było się z nią dogadać. Pomimo tego koń jest naprawdę top. Odwiedziłam ją po sprzedaży dopiero w lutym tego roku i cieszę się, że zdążyłam to zrobić przed wirusem. Do konika mam sentyment i będę miała, kocham ją całym serduchem i będę kochać bo była jednak tym pierwszym koniem.

Julia D

 Tyle była właścicielka, ale zdarzył się taki poniedziałek, to było 11 listopada 2018 roku, do naszej stajni zawitała Gracja i od tego dnia zaczęła się zapoznawać z naszymi klubowiczami, a oni z nią i oto efekty:

Ja mogę powiedzieć, że trochę to płochliwe stworzenie, a czasem nawet sama nie wie czego się bać, ale tak na zapas można. Mimo wszystko z bardzo dużym serduszkiem i chęcią do współpracy! A za jedzonko potrafi się dziwnie wygiąć w różne strony – Oliwia Fu

I tradycyjnie musi być też wierszem:

Gracja
Patrzcie państwo, co za koń
Nie jest to na pewno słoń.
Stoi w boksie uparciucha
I się śmieje do malucha
Mówi mu przymilnym tekstem
Daj mi jabłko, głodna jestem!
A na jeździe, pod siodełkiem
Czasem biega z charakterkiem
Kiedy czegoś się przestraszy
To ucieka w worek paszy
Gdy zaś jeźdźca nie chce słuchać
To jak w skałę próbuj dmuchać!…
Za to imię jej pasuje,
I niech tego nikt nie psuje.

Jadzia S i Hania M

Gracja – galeria