Kategoria: Nasze konie

Jest małym konikiem, ale serce na wielkie i charakter jedyny w swoim rodzaju. Pomimo jej wszelkich złośliwości, uwielbiam na niej jeździć, kiedy już się jej pokaże, czego się od niej wymaga to współpraca owocuje i jest czysta przyjemnością. Werka w skoki wkłada całe serce (oczywiście jeśli się jej chce) i można naprawdę wspaniale z nią wtedy współpracować. Pomimo, że jest takim niesfornym konikiem, tak pełnym charakteru i upartym, uwielbiam na niej jeździć, te treningi są wyzwaniem za każdym razem, ale potem radość po tak udanej, męczącej, ale jednocześnie satysfakcjonującej jeździe, jest niezapomnianym uczuciem. Mimo, że moje serce całkowicie oddane jest łaciatemu, to treningi na Werce potrafią sprawić mi również niesamowitą przyjemność. – Vicky Gw

Wera – moja mała miłość w Tabunowym stadku. Najpiękniejsza kluska na świecie! Koń o wspaniałym sercu i niesamowitym charakterze. Jej zadziorny charakter sprawia, że każda jazda na niej to pokonywanie nowych wyzwań. Bo nikt tak jak ona nie potrafi człowieka zaskoczyć, ale to właśnie dzięki temu współpraca z nią przynosi tyle radości i satysfakcji. Wera jak żaden inny koń uczy jeźdźca cierpliwości i wytrwałości w dążeniu do celu. Jednak co najważniejsze – jak znajdzie się z nią wspólny język to zrobi wszystko z wielkim oddaniem i zaangażowaniem. – Dominika Oc

Werusia. Mała buła z charakterkiem – Danuta Dz

Nasza Werusia, poczciwa Bułka,
W hipoterapii cierpliwie tupta.
Lecz któż wie, co się jej w sercu marzy?
Może by chciała pod zorzą polarną blask jej podziwiać z głową zadartą?
Biec drobnymi truchtem w srebrzystym śniegu,
głębokim fiordem, wzdłuż morza brzegu?

Kasia Za

Wera – galeria

Jagoda od początku swego pobytu w naszym klubie zwracała na siebie uwagę,  trudno być względem niej obojętym, budzi pełen wachlarz emocji, o czym możemy się przekonać czytając opisy klubowiczów(tym razem grono międzynarodowe!)

Nasza klubowa blondynka – wymagający i niesamowicie skoczny konik, mimo swojego wzrostu to nie ma dla niej przeszkód za wysokich, jak jest w dobrym humorze to jazdy naprawdę są wspaniałe, jeśli w trochę gorszym to treningi z całą pewnością są niezapomniane – Vicky G

Co do Jagody to potrafi podnieść ciśnienie i budzi raczej skrajne emocje, ale osobiście od zawsze uważam, że to lepsza opcja niż być uwielbianym przez wszystkich. We mnie wzbudza niesłabnącą sympatię, bo zdecydowanie ma charakter, jest „jakaś”, no i ostatecznie czy mamy bajeczniej umaszczonego konia? – Basia Ma

J’ai adoré cette ponette. J’aurais voulu la ramener en France – Luisa Ar

Jagoda to konik o niezwykłym usposobieniu, w stajni zazwyczaj jest bezproblemowa, a za to na jeździe pokaże co potrafi. Klacz z charakterem – lubi bryknąć, potrafi wykorzystać słabość jeźdźca, żeby go zdominować i robić co chce, ale jeśli się ją opanuje jest super koniem, z którym współpraca to czysta przyjemność. Jest także przepiękna, nie tylko przez swoje umaszczenie, ale i strzałka z gwiazdką i chrapka dodają jej uroku. Na zdjęciach wychodzi świetnie. Nie można też zapomnieć o jej talencie do skoków – mimo niewielkiego wzrostu i krótkich, ale mocnych nóg przeskoczy bardzo wysokie i trudne przeszkody, poradzi sobie z krótkimi albo krzywymi najazdami, wybaczy błędy, a przy tym wszystkim czerpie z tego przyjemność. Uwielbiam na niej jeździć, bo każdy trening jest inny: z jednego wyciągnę lekcje na przyszłość, na drugim uświadomię sobie błędy do poprawiania, a z jeszcze innego jestem po prostu dumny. Jest łakomczuchem – za marchewkę albo smaczka da się pokroić. Podsumowując – jej aura lekkiej zadziory, ale przy tym kochanego zwierzaka bardzo mnie do niej przyciąga dlatego mogę ją określić mianem mojego ulubionego konia, konia ideał – Mateusz Wi

I musiał sie pojawić wiersz:

Jagoda

Jagoda haflingerem jest
Przeskoczy każdy okserek
Przejedzie każdy trudny test
Nie złapie jej żaden berek
Ta klacz jest jest bardzo miła
W swym domku stoi grzecznie
Już wodę szybko spiła
I czuje się bezpiecznie
Jak haflingery często
Nie jest zbytnio wysoka
Lecz grzywa rośnie jej gęsto
I błyszczą żywe oka.
Kto jeszcze jej nie poznał
Ten biedny jest okropnie
Lecz kto jej chodu doznał
Ten nigdy nie zapomnie.

Jadzia S

Jagoda – galeria

Pani Wolta, czy też może babcia Wolta, w każdym razie z szacunkiem, bo ten koń na to zasługuje! Urodziła się w 1994 roku, cztery lata później zjawiła się w naszym klubie i od tego czasu dzielnie pracuje ku radości wszystkich klubowiczów. Z obecnych, już nikt nie pamięta jaka była za młodu, ach, co to był za koń! Oj, jak ja żałowałem, że nie mam odpowiednich gabarytów, aby zasiąść na jej grzbiecie! Ta szybkość, ta skoczność, zwinność, dzielność, może teraz trudno w to uwierzyć, ale kiedyś była naprawdę niesamowita. Myślę, że z powodzeniem mogła być koniem sportowym, przy jej możliwościach w klasie kuców nie miałaby sobie równych. Wiele razy wygrywała u nas zawody skokowe, wiele razy jeźdźcy dosiadający Woltę łapali Lisa, a w tamtych latach uciekał nie byle kto – Sakar! Zawsze była też niezwykle miła dla ludzi i ze zrozumieniem oraz cierpliwością podchodziła do ich poczynań. Wspaniale sprawdzała się również w hipoterapii, nic nie było jej w stanie wyprowadzić z równowagi, nic nie było jej w stanie przestraszyć. Przez te wszystkie lata miała całe rzesze miłośników, osób, które nie widziały poza nią świata, przynajmniej tego jeździeckiego.

Wolta to kuc, o czym dobitnie świadczy jej 141 cm w kłębie. Łaty i kropki na sierści nadają tej klaczy bardzo charakterystyczny wygląd, przez co zawsze daje się rozpoznać zarówno tym, którzy przygodę z Tabunem dopiero rozpoczynają jak i dzieciom jeżdżącym w hipoterapii, których jest maskotką i ulubienicą. Razem z Sokołem tworzą nierozłączny duet koni o niewielkim ciele, ale ogromnym sercu. Z wiekiem wcale nie traci temperamentu ani zapału do pracy. Jest przy tym bardzo spokojna i zrównoważona, lecz na jazdach często pokazuje „pazurki”. Ulubienica dzieci, o sporych umiejętnościach, które docenią także bardziej doświadczeni jeźdźcy.
UD

Moje pierwsze jazdy odbywały się właśnie na kochanej wolcie cudowny kucyk z dużą cierpliwością przyjaźnie nastawiona do człowieka bardzo lubiłam ta babcię która jest w tej chwili pamiętam Kurozweki z nią te nasze tereny konkursy tatarskie – Ola Ra

Zdarzyło mi się jeździć parę razy na Wolcie. Te chwile bardzo miło wspominam – Emilka Mi

Na Wolcie mało jeździłam, ale jest to kochaniutki konik. – Danuta Dzi

Zanim została Babcią, Wolta była niezwykle utalentowanym sportowcem, z ogromną duszą do skoków – Kasia Za

Jest to koń niezwykle oddany, ale również życzliwy. Posiada też wielką cierpliwość do nas ludzi, a przede wszystkim dzieci. Jej natura jak to kobiety jest też zmienna, bo potrafi też czasem ponieść, brykać. Galopem zasuwa jak mały samochodzik i pięknie skacze, czego nikt by się nie spodziewał po takim kucyku – Magda Ma

I jeszcze piękny wiersz:

Wolta
Wolta mimo wieku swego
Nie traci chęci do pracy kolego,
Czy to na ujeżdzalni czy to w terenie
Szybkim galopem pędzi przed siebie,
Czasem pobrykać jej się zdarzy
Lecz przy pracy z nią wiele się wydarzy,
Może wysoka to ona nie jest
Lecz wielbicieli swoich ma wiele,
Wolta jest koniem bardzo wygodnym
A w boksie bardzo łagodnym,
Swoim urokiem zachwyca każdego
Spróbuj nawiązać z nią kontakt a nie pożałujesz tego.

Weronika R i Gabriela B S

Wolta – galeria

Na imię ma Rohan, jest synem znanej nam dobrze Ratany i Warona, czyli braciszkiem Rundy, która już od kilku lat jest u nas w stajni. Młodość spędzał w pewnym oddaleniu od naszej stajni, w Rybiu, czyli tam gdzie obecnie mieszka jego mamusia. Teraz już wydoroslał na tyle, że mógł się przeprowadzić do nas i dać się poznać wszystkim klubowiczom.

Tu zamieszczam wcześniejsze wiadomości na jego temat:

Mamy nowego źrebaka i to już od wczoraj, czyli od niedzieli 18 kwietnia 2010 roku. Szczęśliwą matką jest klacz, która już nie pracuje w naszym klubie, ale wiedząc, że dobrze opiekujemy się jej potomstwem, postanowiła źrebaka swego oddać pod naszą opiekę. Klaczą tą jest dobrze wszystkim znana Ratana, której zawdzięczamy już dwa inne źrebaki, czyli Rugię i Rundę. Tym razem, tak dla odmiany, urodziła chłopaka. Piękny i zdrowy ogier na razie pozostanie oczywiście z matką, a do nas trafi, gdy podrośnie na tyle, aby sobie poradzić samotnie z trudami życia. Na razie możemy myśleć na imieniem dla nowego konia!

Udało mi się w końcu odwiedzić Ratanę i jej dziecko. Przyznam, że bezimienny chłopiec przyjął gości bardzo miło. Okazał się chłopcem bardzo otwartym i przyjaznym, mogłem spokojnie podejść do niego, pogłaskać po głowie, podnieść wszystkie nogi i robić z nim, co tylko chciałem. Wszystkie te zabiegi przyjmował ze zrozumieniem i pełną akceptacją, co dobrze rokuje na jego przyszłość w naszym klubie, gdzie będzie poddawany różnym dziwnym zabiegom. Na razie ciągle nie ma imienia, a Rupert jest tylko imieniem roboczym 😉

To było kiedyś, a teraz już tylko liryczne wersy mogą oddać tą miłość:

Oj zwariowałam na punkcie tego konika(myślę że większość klubowiczów dobrze o tym wie) i odgrywa on bardzo ważną rolę w moim życiu. Z okazji dnia mojego ukochanego Rohanka, postanowiłam napisać wiersz o nim, także miłej lektury:

Rohan
Rohan to najlepszy koń na świecie
marzenia spełniam tylko na jego grzbiecie
Skacze wysoko przez przeszkody
Przy lądowaniu nie wyrządza sobie szkody
Jest to konik z charakterem
dla mnie zawsze bohaterem
Może i nie jest bardzo wysoki
Lecz kocha wysokie skoki
Galop w terenie na jego grzbiecie
Niczego w życiu bardziej nie pragniecie
Jego piękna dwukolorowa grzywa
Moje serce również do galopu porywa
Nie zawsze ułatwia on czyszczenie
Jest to wymagające dla jeźdźca ćwiczenie
Może mieć mnostwo przeróżnych nastrojów
Zagadkowych nawet dla najlepszych kowbojów
Jest konikiem pełnym potencjału
Dla mnie nawet jest wzorem ideału
Podium na naszych pierwszych zawodach zdobyliśmy
Wielu pewnie tym osiągnięciem zdziwiliśmy
Niestraszne dla nas skokowe zawody
Przeskoczymy nawet wysoki okser w towarzystwie wody
Mój łaciaty jedyny w swoim rodzaju
Spędzanie z nim czasu jest jak w raju
Pomimo charakterku niesfornego
Nie zamieniłabym go na nikogo innego

Vicky Gw

i jeszcze jedna:

Rohan

Rohan, kolejny łaciaty w naszej drużynie
Daję słowo jak skacze to płynie
Talent do tego ma niesłychany
za to też został pokochany
Jego galop jest bardzo wygodny
lecz czasami nie ma na niego ochoty bo jego charakter jest naprawdę różnorodny
Gdy się nie postarasz on nie zrobi dla ciebie wszystkiego
ale ja uważam że to dobrze bo jazda wymaga też trudu naszego
Jest koniem jak to się mówi raczej do pchania
ale bardzo dużo zależy od twojego starania
Kiedy już włożysz trochę pracy i serca swojego
To zobaczysz że umie wiele niesamowitego
W terenie wcale nie jest taki wolny i stara się jak może
A w stępie lubi sobie skubnąć gałązkę bo na pewno w nabraniu sił mu pomoże
Po powrocie do stajni smakołyków się domaga
Dajesz mu marchewkę ale on więcej wymaga
Jest to koń dla zaawansowanych jak i początkujących
A skradł serce wielu klubowiczów wymagających

Gabriela B-S

Rohan – galeria

Eljot to koń czystej krwi arabskiej – kolejny, który trafił do naszej stajni z dobrze nam znanych Kurozwęk. Urodził się 4 stycznia 2006 roku i jest maści gniadej. Kilka lat później zamieszkał u nas i tak już zostało. Jest koniem lubianym i chętnie siadają na niego tak osoby doświadczone, jak i takie, które dopiero są na początku swojej drogi jeździeckiej. Chętny do ruchu, żwawy, stara się jako może nie utrudniać ludziom życia. No może niektórzy lekko narzekają, gdy przyjdzie im jechać na nim kłusem ćwiczebnym, ale w końcu nikt nie jest doskonały!

I tradycyjnie wierszyk:

ELJOT

Eljot: koń ten jest wspaniały
Chociaż z wzrostu trochę mały
I jest piękny niczym klejnot,
Ten nasz gniady arab Eljot.
Kiedy pędzi na przeszkodę
Patrzcie jak on niesie głowę
Z gracją wielką się porusza
Swej godności nie narusza.
W boksie misiu jest to wielki
I z radością zjada żelki
Stoi bardzo wręcz spokojnie
Wszystkim miłość daje hojnie.
Jeśli kiedyś go spotkacie
To ode mnie go pozdrówcie

Jadzia S i Hania M

I jeszcze jeden wierszyk:

Eljot
Eliot to jest super zwierze,
nie ugryzie, a powiezie.
Stoi grzecznie to nasz chłop,
jest na mojej liście top.
Kopyto poda grzecznie,
a smaczka przyjmie śmiesznie.
Wędzidła przyjmować nie toleruje,
„bo, mu metal zęby psuje”.
Żyrafy ciągnie ku górze,
jakby śpiewać miałby w chórze.
Na jazdach grzeczny gość
i nigdy nie daje w kość.
Bat zbędny jest,
bo Eliot jest The best!

Nikola Grze

Eljot – galeria

Siwy arab pochodzący ze stadniny w Kurozwękach, urodził się 6 marca 2006 roku. Kilka lat później przybył do naszego klubu i tak się zaczęła wspólna historia. Różnie bywało przez te lata, ale trzeba powiedzieć, że na arabach z Kurozwęk nigdy się jeszcze nie zawiedliśmy, nie inaczej było i w tym przypadku, a co na ten temat sądzą klubowicze możecie przeczytać poniżej:

Cycero jest śliczny, jak na arabka przystało. Jest odważny i szybki , zarazem nieco szalony co często okazuje w terenach . Jest mądry i pojętny, i prawdopodobnie jedyny w klubie potrafiący dawać buziaki, po prostu jest niepowtarzalny i jedyny w swoim rodzaju – Aneta Pi
(buziaki może daje, ale lepiej nie sprawdzać, czy wszystkim jednakowo chętnie)

  Cycero
Siwy Arab, Cycero zwany,
Jest w naszej stajni przez wszystkich znany.
W boksie spokoju jest wielkim królem
I stoi jakoby trwałym murem.
Na jeździe posłuszny
Więc bacik niesłuszny.
Dla jeźdźców ambitnych
Daje pokaz sztuczek wybitnych
Gdy ładnie poprosisz on daje kłusa,
A jak Ci zaufa, dostaniesz całusa!
Ten koń, Cycero, nie jest jak z maszyny.
On po prostu jest całkiem jedyny!

Jadzia S i Hania M

Cycero – galeria