Pi\u0119knie dzi\u0119kujemy wszystkim za przybycie na nasz\u0105 Wigli\u0119!<\/p>\n
<\/p>\n
Pierwsza Wigilia Klubowa odby\u0142a si\u0119 w grudniu 1983 roku, czyli jak \u0142atwo obliczy\u0107 tym razem spotkali\u015bmy si\u0119 po raz trzydziesty si\u00f3dmy – to ju\u017c ca\u0142kiem spora liczba! Jedno mo\u017cna stwierdzi\u0107 z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105, \u017ce ci\u0105gle cieszy nas ogromnie to spotkanie, \u017ce ci\u0105gle przybywa na niego spora liczba os\u00f3b. Mi\u0142o widzie\u0107 tyle znajomych twarzy, nie tylko obecnych uczestnik\u00f3w naszych zaj\u0119\u0107 i ich najbli\u017cszych, ale tak\u017ce tych, kt\u00f3rzy je\u017adzili u nas ju\u017c lata temu. Niesamowite jest to, \u017ce coraz cz\u0119\u015bciej zdarza si\u0119 i\u017c na Wigli\u0119 przychodz\u0105 wsp\u00f3lnie ju\u017c dwa pokolenia naszych je\u017ad\u017ac\u00f3w! Czy doczekamy si\u0119 je\u017adzieckich wnuk\u00f3w? Wszystko jeszcze przed nami, jak m\u00f3wi\u0105 niekt\u00f3rzy – nie ma rzeczy niemo\u017cliwych! Trzeba tylko spokojnie poczeka\u0107. To jednak wci\u0105\u017c przysz\u0142o\u015b\u0107, mniej lub bardziej odleg\u0142a, ale przysz\u0142o\u015b\u0107, a my wr\u00f3\u0107my do czas\u00f3w obecnych, do soboty, 14 grudnia, bo w\u0142a\u015bnie w tym dniu odby\u0142a si\u0119 nasza Wigilia.
Tym razem rozpocz\u0119li\u015bmy o godzinie 16, mo\u017ce par\u0119 minut po tej godzinie, aby da\u0107 szans\u0119 sp\u00f3\u017anialskim us\u0142ysze\u0107 s\u0142owa powitania wypowiedziane przez nasz\u0105 kierowniczk\u0119 Kasi\u0119 Furtak i dyrektork\u0119 naszego MDK-u pani\u0105 Aleksandr\u0119 Grodeck\u0105. Nast\u0119pnie przyszed\u0142 czas na S\u0142owa – stosowny fragment Pisma \u015awi\u0119tego przeczyta\u0142 nam Przemek Wr\u00f3blewski, a w jego interpretacji fragment ten zabrzmia\u0142 na tyle ciekawie, \u017ce nie da\u0142o si\u0119 przej\u015b\u0107 oboj\u0119tnie obok niego. Gdy ju\u017c wybrzmia\u0142y ostatnie s\u0142owa, gdy ju\u017c wybrzmia\u0142a chwila cisza, mo\u017cna by\u0142o przyst\u0105pi\u0107 do sk\u0142adania sobie \u017cycze\u0144, op\u0142atk\u00f3w starczy\u0142o dla wszystkich, a \u017cycze\u0144 by\u0142o jeszcze wi\u0119cej! Stajnia powoli pustosza\u0142a, za to zape\u0142nia\u0142a si\u0119 hala, na kt\u00f3rej czeka\u0142 na wszystkich pyszny barszcz oraz wiele innych smako\u0142yk\u00f3w. Opr\u00f3cz uczty dla cia\u0142a, by\u0142a te\u017c uczta dla duszy – najpierw wspania\u0142e Jase\u0142ka w wykonaniu m\u0142odzie\u017cy z Zespo\u0142u Teatralnego „\u015awiattomy”<\/a>, kt\u00f3re wzbudzi\u0142y prawdziwy zachwyt w\u015br\u00f3d publiczno\u015bci.A potem, gdy sala ucich\u0142a, gdy przygas\u0142y \u015bwiat\u0142a, gdy ciemno\u015b\u0107 roz\u015bwietla\u0142 ju\u017c tylko blask zapalonych \u015bwiec i dyskretne, kolorowe \u015bwiat\u0142a lampek choinkowych, zasiedil\u015bmy do wsp\u00f3lnego kol\u0119dowania. Liczna gromada roz\u015bpiewanych kol\u0119dnik\u00f3w w tym roku by\u0142a wspierana przez dwuosobow\u0105 orkiestr\u0119 – Amelka Locher pi\u0119knie gra\u0142a na skrzypcach, a Przemek Wr\u00f3blewski na gitarze! Niestety wszystko si\u0119 kiedy\u015b ko\u0144czy, a te pi\u0119kne chwile wydaj\u0105 si\u0119 ko\u0144czy\u0107 wyj\u0105tkowo szybko, zdecydowanie za szybko. Tak by\u0142o i w tym wypadku, grono zasiadaj\u0105cych przy sto\u0142ach topnia\u0142o z ka\u017cd\u0105 godzin\u0105, a\u017c nadszed\u0142 ten moment, gdy zdmuchni\u0119ta zosta\u0142a ostatnia \u015bwieca, a sal\u0119 opu\u015bci\u0142y ostatnie osoby. Niew\u0105tpliwym pocieszeniem w tym wypadku jest informacja, \u017ce ju\u017c za rok kolejna Wiglia – zapraszamy!<\/span><\/span><\/span><\/span><\/p>\n