WOJOWNIK

Wojownik to 6-letni wałaszek, brat przyrodni Wala. Również ciekawie umaszczony, potulny i grzeczny w stajni. Jednakże ten, kto dosiadł go choć raz, wie jak bardzo pasuje do niego jego dumne imię. Przez nieuważnie czytających tabliczki nazywany bywa Bojownikiem. Na ujeżdżalni lubi mieć swoje zdanie i zabawnie prycha, kiedy się zezłości. Ale jeździć na nim to prawdziwa przyjemność. Ruchy pełne gracji i majestatu. O ile na ujeżdżalni bywa bojaźliwy o tyle w terenie jest posłuszny i odważny. Podobnie jak jego młodszy brat, niesie płynnie i bezpiecznie i jest wspaniałą pamiątka przywiezioną Kurozwęk, tak bliskich sercom klubowiczów.
MS

To był ulubiony koń mojej Julki! Muszę poszukać zdjęć – Berenika Ma

Cudowny chód i genialny koń. Reagował na każdą komendę i w moim przypadku nigdy nie wyłamał mi się przed przeszkodą – Karolina Cz

Ukochany… – Klaudia Ku

Miałam okazję jeździć na nim tylko raz, ale stwierdzam, że charakter wyjątkowy, taki jak lubię – Paula Bu

Mój pierwszy po hucułkach większy koń – Olka Cz

Jechałam na nim swoje pierwsze zawody – Magda Ci

Byłam z Nim w jego jedną z ostatnich nocy. Bardzo prosiłyśmy z Olgą, aby zjadł choć trochę siana z drożdżami. Leżał osowiały i smutnie się na nas patrzył.. – Anika Pa

Przez dobrych kilka lat był moim ulubionym koniem. Zawsze wyrozumiały wobec pokręconych sygnałów z mojej strony – Lidia Kę

Od terenu na Wojowniku w Kurozwękach zaczęła się moja miłość do arabów. W sumie chyba tylko raz albo nawet i dwa na nim jeździłam, ale wspomnienie zostało jedno: fantastyczne reakcje na delikatne pomoce, ogromna chęć współpracy (tak, nawet na ujeżdżalni), niesamowita wrażliwość i piękno. Brak go, bardzo brak … – Ewelina Gr

Mimo, że w Tabunie nie jeżdżę już od długiego czasu najlepsze wspomnienia mam właśnie z tej stajni a to w szczególności zasługa Wojownika. Był moją największą końską miłością. Wspaniały koń o wspaniałym charakterze, na ujeżdżalni nieco płochliwy jednak nadrabiał to miłym spokojnym charakterem i przeogromną chęcią do współpracy z jeźdźcem, nie wspominając już o niezwykłej urodzie jak przystało na konia arabskiego. Długo po moim odejściu ze stajni jeszcze Go odwiedzałam kiedy tylko czas pozwolił i bardzo przeżyłam wiadomość o Jego odejściu. – Aleksandra Ko

Był wyjątkowym konikiem, bardzo dobrze się na nim jeździło, był spokojny, cierpliwy i ciekawski – Maria Ga

Zdecydowanie koń jakich mało. Doskonale wiedział kiedy można się poobijać, kiedy trzeba przetestować jeźdźca, a kiedy faktycznie zacząć prace. Odpowiednio zachęcony potrafił zrobić wszystko i to w niezłym stylu. Złote stworzenie – Oliwia Fu

Najcudowniejsze z Tabunowych stworzeń! Mimo naszych trudnych początków – Magda Wil

Wojownik – galeria