| Figa |
Wabigon |
| FIGARO |
| 2005 |
HC |
W naszym klubie zjawił się kolejny koń rasy huculskiej, jaki będzie? Wkrótce się przekonamy, a na razie, z racji jego niewielkich umiejętności, jeżdżą na nim tylko nieliczni.
Okazało się, że całkiem sprytny ten nasz hucuł, nie było łatwo go zmusić do wytężonego wysiłku, ale gdy się to już udało, to było naprawdę całkiem nieźle. Za to w terenach bardzo dzielnie się spisywał, a najwięcej, to napracował się w czasie zajęć hipoterapii!
W dniu 25 marca 2019 Figaro odszedł nagle i niespodziewanie na błęktine pastwiska!
Nasze wspomnienia:
Figaro był miłym konikiem, miał bardzo wygodny chód. Czasami był uparty, ale potrafił naprawdę ładnie współpracować. Bardzo lubiłam jeździć na nim w tereny – Kornelia Ka
Kochana kluska. Choć na początku się go bałam, jednak potem się zaprzyjaźniliśmy. Również mój pierwszy teren w życiu zaliczyłam na Figarku. Jak dla mnie bardzo szybki Hucuł z zadziornym charakterkiem, próbował zjeść wszystko, co stanęło mu na drodze (pamiętam jak zastałam go z szczotką w pysku! Szkoda, że tak wcześnie odszedł, bo zdążyłam się już do niego przywiązać… – Ania Orz
Uwielbiałam tego uparciucha, chociaż jego podejście do jazdy już nie zawsze – Aleksandra Ko
Najlepszy koniś zaraz po Czeku! Miałam go na jeździe bardzo często ze względu na brak innych chętnych. Mały, leniwy i uparty, ale bardzo kochany. Jak się z nim złapało dobry kontakt to jazdy były bardzo fajne (kiedyś nawet ścigaliśmy się z Weranem). Pamiętam jak na moim pierwszym terenie źle skręciliśmy na jakimś polu i trzeba było zawracać. Jako ostatnia w zastępie musiałam wszystkich wyprowadzić, ale Figaro stwierdził, że pora na obiadek i nie chciał wyjechać z pola. Był bardzo fajny dla osób, które lubią uparte koniki i się go nie bały jak spora część tych, które znam. Wielka szkoda, że już go nie ma, bo bardzo chętnie bym na nim jeszcze pojeździła. – Zuza Ko
To był cudowny konik, tolerancyjny kochany dla wszystkich dzieci. – Klaudia Szu
Wspaniały kucyk! Inteligentny, doskonale wiedział, kiedy ma się przyłożyć do pracy a kiedy może sobie odpuścić. Jak tylko założyło mu się ogłowie to zaczynał żuć wodzę (przegryzł kilka par w ten sposób. Potrafił w terenie odpalić piąty bieg i w galopie wcale nie odstawał od reszty zastępu tylko trzymał się blisko za dużymi końmi. Był ciekawski i odważny. Niestety odszedł o wiele za wcześnie – Maria Ga
Jak dla mnie definicja Hucuła. Bardzo inteligentny, ciekawski, odważny i żarłoczny. Nie dał se w kaszę dmuchać. Doskonale znał się na ludziach, od razu wiedział, kiedy może sobie pozwolić na nic nie robienie, a kiedy lepiej jednak się postarać. Niektórzy uważają, że był wredny czy złośliwy, ja uważam, że to był po prostu jego inteligentny tryb oszczędzania energii. Pamiętam, że lubiłam brać go na oklep. Był bardzo wygodny, a gdy miał dobry dzień, jazda na nim to była czysta przyjemność. – Zuza Trze
Mój ulubieniec w kategorii huculskiej – Basia Ma
Figaro uwielbiał jeść wszystko, co tylko znalazło się w jego zasięgu – Dominika Oci
Moja miłość – Noemi Cze
Najcudowniejszy – Ola Li
Mój ukochany koń – Jaga Ma
Figaro – galeria
Gruzja to kolejny źrebak urodzony w naszej stajni. Jej matką jest Garda, którą wszyscy dobrze znają. Mamy nadzieję, że Gruzja poda się na mamusię i będzie równie dzielnym i przyjemnym koniem. Po latach możemy stwierdzić, że trochę z mamusi w sobie ma, ale pewnie znajdzie się sporo grono osób, które stwierdzi, że mamusię nawet prześcignęła w niektórych aspektach sztuki jeździeckiej. Nie zastąpiona, gdy ktoś chce spróbować jazdy na „nagim” koniu, świetnie daje się prowadzić samą myślą jeźdźca, pozbawiona od siodła czuje się wolna i żadna przeszkoda nie jest jej straszna!
