Nasze byłe konie

Wiwa przybyła jako prawdziwa zagadka, ale z biegiem lat dała się dobrze poznać klubowiczom i stała się wyrazistą częścią tabunowego stada.

Waleria należała do najważniejszych koni w początkach historii Tabunu. Ta gniada klacz odegrała szczególną rolę w tworzeniu klubowej tradycji.

Topaz był koniem, którego imię kojarzyło się z ogniem i szlachetnym kamieniem. W Tabunie zapisał się jako charakterystyczna postać stada.

Sokół był prawdziwym hucułem – spokojnym, odważnym i niepłochliwym. Dzięki temu często powierzano mu początkujących jeźdźców.

Rugia, córka Ratany i siostra Rundy, z czasem wyrosła na dużą klacz o własnym charakterze, wyraźnie różniącą się od swojej łaciatej mamy.

Sakar był koniem wyjątkowym, obdarzonym ogromną osobowością. Potrafił być trudny i niebezpieczny, ale dla swoich ludzi pozostawał niezastąpiony.

Roksana była mądrym kucem, szczególnie dzielnym w hipoterapii. Choć miała swoich zwolenników i przeciwników, dawała z siebie wszystko.

Ratana była srokatą klaczą wielkopolską, która błyskawicznie zdobyła ogromną popularność. Na jazdę na niej chętnych nigdy nie brakowało.

Pasat, syn Ilony, był koniem prywatnym reprezentującym Tabun w zawodach skokowych. Sportowy, doświadczony i mocno związany z klubem.

Nokturn był nietypowym arabo-fiordem o żywym temperamencie, którego zupełnie nie zdradzał spokojny wygląd. Koń pełen energii i niespodzianek.