Nasze byłe konie

Czardasz był duży, silny, odważny i łagodny. Słynął też z niezwykłego sprytu – potrafił sam otworzyć boks i wypuścić wybrane konie na nocny spacer.

Burnus był jednym z pierwszych klubowych koni. Ten gniady arab z Kurozwęk miał za sobą wyścigową przeszłość i uwielbiał ścigać się z Gwaszem.

Bajka była piękną karą klaczą o wyjątkowo miękkim kłusie. Miała temperament, czasem lubiła uszczypnąć, ale wielu zapamiętało ją z ogromnym sentymentem.

Aura była sympatyczną, energiczną klaczą o własnym zdaniu. Chętnie szła naprzód, omijała kałuże i potrafiła bezpiecznie przewieźć swojego jeźdźca.

Adonis był prywatnym koniem, który krótko mieszkał w Tabunie, ale zapadł wszystkim w pamięć. Piękny i obdarzony dużymi możliwościami skokowymi.

Buszel był koniem, którego trudno opisać w kilku słowach. Już samymi gabarytami robił ogromne wrażenie, a charakterem pozostawiał równie mocne wspomnienia.

Elegia była radosną klaczą o wyrazistej osobowości. Dołączyła do tabunowych srokaczy, szybko wnosząc do stajni własny charakter i energię.

Dar był koniem o złotym sercu. Dzielny w terenie i na przeszkodach, z czasem pokonał swoje lęki i stał się godnym zapamiętania partnerem.

Rycyna miała trudne początki i serię pechowych kontuzji, lecz dzięki cierpliwej pracy rozwinęła się w konia dającego wiele satysfakcji.

Ambicja była sympatyczną, rudą klaczą, która potrafiła dać radość z jazdy zarówno początkującym, jak i bardziej doświadczonym jeźdźcom.