Nasze byłe konie

Wal, zwany Walusiem lub Walentym, był uroczym arabem z Kurozwęk o ciekawej maści i sympatycznym usposobieniu.

Runda była pierwszą srokatą klaczą urodzoną w Tabunie. Córka Ratany i Warona od początku przyciągała uwagę wyglądem i charakterem.

Rumba była szybka, impulsywna i pełna energii – zupełnie jak taniec, od którego wzięła imię. Z nią na pewno nie można było się nudzić.

Newada była wielkopolską klaczą o nieco tajemniczym pochodzeniu. Zapisała się w pamięci Tabunu swoją osobowością i wyjątkową historią.

Lalusia była przyjazną, śliczną i przytulaśną klaczą. Dobrze pracowała, lubiła skoki, choć czasem potrafiła wyraźnie pokazać własne zdanie.

Kair był pierwszym synem Kenii i pierwszym tabunowym „wnukiem”. Urodzony tuż przed walentynkami, od początku budził duże nadzieje.

Gruzja urodziła się w Tabunie jako córka Gardy. Z czasem wyrosła na dzielną klacz, która na swój sposób kontynuowała rodzinne tradycje.

Garda była piękną, szlachetną klaczą o dobrym pochodzeniu i efektownym ruchu. Zwracała uwagę wyglądem, energią i temperamentem.

Fraszka, córka Fenicjanki i siostra Farosa, odziedziczyła po mamie urodę i wdzięczny ruch, a pod siodłem miała własny charakter.

Figaro był sprytnym hucułem, który początkowo dopiero zdobywał doświadczenie, a z czasem dał się poznać jako koń z charakterem.